سفارش تبلیغ
صبا ویژن
دانش دو گونه است [ در طبیعت [سرشته و [ به گوش [شنیده و تا سرشته نباشد، شنیده سود ندهد . [امام علی علیه السلام]
کل بازدیدها:----691964---
بازدید امروز: ----35-----
بازدید دیروز: ----55-----
پایگاه اطلاع رسانی مباشر

 

نویسنده: موسی مباشری
چهارشنبه 91/8/10 ساعت 3:31 عصر

سئوال 45

موضوع: روش درمان کودکان بیش فعال

با سلام و خسته نباشید.بنده مشاور مدرسه کودکان استثنایی هستم فرزندی دارم با بیش فعالی که دانش آموز و 9 سال سن دارد،دارو هم مصرف می کند.ولی بیش از حد بیش فعال و کم حواس است نمی تواند حواسش را متمرکز کند حتی با وجود مصرف دارو.پاکن،مداد و کاغذ باطله و ... هم می خورد واقعا نمی دانم چطوری با این کودک برخورد کنم.می دانم به شیوه رفتاردرمانی اما دقیقا چه کارهایی برای او انجام دهم؟

پاسخ مشاور

     معلم گرامی با سلام واحترام اگر بیش فعالی تا سن خاصی ادامه یافته و درمان نشود، حتما کودک را در بزرگسالی به  سمت رفتارهای پرخطر سوق می‌دهد  .
حتما دیگر همه می‌دانیم که بیش فعالی در کودکانچه بیماری‌‌ای است و کودکان بیش‌فعال چه علائمی را از خود نشان می‌دهند؛ بی‌قراری،کم توجهی، بی‌دقتی و خیلی از علائم مشابه که البته اگر تا سن خاصی ادامه یافته ودرمان نشوند، حتما کودک را در بزرگسالی به سمت رفتارهای پرخطر سوق می‌دهند.
البته شاید خیلی از والدینی که چنین فرزندانی دارند، هنوز نمی‌دانند که دربرابر بیش‌فعالی کودک خود چه عکس‌العملی را باید نشان دهند. راهکارهای زیر ممکن استدر این مورد به شما کمک کنند:

1- دانش آموز شما همان کاری را انجام می‌دهد کهشما انجام می‌دهید فرزندان شما برای این‌که چگونه در دنیای بیرون رفتار کنند، ازرفتار شما الگو می‌گیرند. شما باید از رفتار خودتان برای راهنمایی فرزندتان کمکبگیرید.
اگر می‌خواهید دانش آموز یا فرزندتان کلمه «لطفا» را به کار برد، خودتان نبایداستفاده از این کلمه را فراموش کنید. اگر می‌خواهید فرزند یا دانش آموزتان با صدای بلند صحبتنکند، باید صدای خود را همیشه در حد معقول نگه دارید. فراموش نکنید آنچه که در عملثابت می‌کنید، بسیار مهم‌تر از آن است که حرفش را می‌زنید.
2- احساستان رابه دانش آموز یا فرزندتان نشان دهید صادقانه به فرزندتان نشان دهید که رفتار او چه تاثیری در شمامی گذارد. احساسات فرزند شما از خود شما تاثیر می‌پذیرد. شما برای فرزندتان شبیه یکآینه هستید. او احساسات و رفتار شما را دریافت می‌کند و بازتاب می‌دهد.
درسن 3 سالگی کودک می‌تواند احساسات خود را به صورت واقعی نشان دهد. یک مثال ساده؛وقتی شما می‌گویید: «من از این زندگی خسته شده‌ام» و با ضمیر«من» جمله را آغازمی‌کنید، به فرزندتان این امکان را می‌دهید که زندگی را از دیدگاه شما ببیند. بنابراین در انتخاب جملاتتان بسیار دقیق باشید.

3- دانش آموزیافرزندتان را به کار خوبتشویق کنید وقتی فرزندتان به گونه‌ای رفتار می‌کند که شما می‌پسندید، می‌توانید اورا با جملاتی مثبت تشویق کنید. وقتی فرزندتان تکالیفش را به موقع انجام می‌دهد، بهاو بگویید: «من به داشتن پسر یا دختری مثل تو افتخار می‌کنم».
4-دوستانهدر مقابل فرزندتان زانو بزنید زانو زدن روی زمین به‌طوری‌که در مقابل فرزندتان قراربگیرید، یکی از قوی‌ترین راه‌های ارتباط مثبت با او است. وقتی به فرزندتان نزدیکمی‌شوید، به او اجازه می‌دهید تا از آهنگ صدای شما آنچه را که فکر می‌کنید، دریافتکند و بر آنچه مورد نظر شماست تمرکز کند. وقتی توجه او را به خود جلب کنید، دیگرلازم نیست با اجبار او را وادار به این کار کنید.
5- برای فرزندتان یکشنونده خوب باشید گوش کردن به عقاید فرزندتان یکی از راه‌های کنترل کردن آنهاست. فرزند شما برای این‌که نمی‌تواند عقاید خود را خوب مطرح کند، دچار نا‌امیدی می‌شود. شما می‌توانید با یک جمله ساده از بروز این نا‌امیدی جلوگیری کنید؛ مثل «من می‌دونمتو چه احساسی داری و کاملا درکت می‌کنم». با این جلمه به او کمک می‌کنید که برکشمکش‌های درونی خود غلبه کند. به او ثابت می‌کنید عقاید او مورد احترام شماست.
6- به قولتان عمل کنید زمانی‌که بر اساس قول‌هایی که داده‌اید عملمی‌کنید، چه خوب و چه بد، فرزندتان به شما اعتماد خواهد کرد و به شما احتراممی‌گذارد. بنابراین وقتی به او قول می‌دهید پس از مرتب کردن اتاقش او را به پارکمی‌برید، باید به قولتان عمل کنید.
یا وقتی قول می‌دهید موقعی که با شما بهکتابخانه می‌آید اگر آرام باشد او را به شهر بازی می‌برید، ولی او بر خلاف نظر شماعمل می‌کند، اصلا لازم نیست به او اعتراض کنید. فقط به آنچه که قول داده بودید، عملنکنید. همیشه عمل کردن بسیار مهم‌تر از حرف زدن در مورد چیزی است.
7- وسایل با ارزش را از دسترس فرزندتان دور نگه دارید وقتی عینک شما وسیله جالبی برایبازی در نظر فرزندتان است، فراموش نکنید که او نمی‌داند نباید با خیلی از وسایلضروری بازی کند. کافی است این وسایل را از دسترس فرزندتان دور کنید.
8- مرزهای مشخص بین خودتان و فرزندتان قرار دهید قبل از این‌که در امور شخصی فرزندتاندخالت کنید، بهتر است از خود بپرسید آیا این دخالت واقعا لازم است؟ بهتر استدرخواست‌ها و دستورالعمل‌ها و پاسخ‌های منفی را به حداقل ممکن برسانید تا از بروزکشمکش‌های درونی و احساسات نا‌هنجار جلوگیری کنید.
9- فرزند شما بایدبداند که با داد و فریاد کاری از پیش نمی‌برد فرزند شما با داد و فریاد چیزی را ازشما می‌خواهد ولی با توجه کردن به داد و فریادهایش او را بیشتر به این کار تشویقمی‌کنید.
در این مواقع به او بگویید نه! یعنی نه! و تحت هیچ شرایطی این کاررا برای او انجام نمی‌دهید. اگر به او بگویید نه یعنی نه، ولی آن کا را برای اوانجام دهید، او عادت می‌کند برای درخواست کوچک‌ترین چیزی ناله و شکایت کند ومی‌داند در نهایت موفق می‌شود. باید از ایجاد این حس در فرزندتان جلوگیری کنید و بهاو یاد دهید که باید قوی باشد.
10- خواسته‌هایتان را مثبت و آسان بافرزندتان مطرح کنید اگر خواسته‌ها‌یتان را واضح و ساده با فرزندتان در میانبگذارید، او می‌داند که شما از او چه انتظاراتی دارید و تفکر او را در یک مسیر مثبتقرار می دهید. برای مثال به جای استفاده از حالت منفی جمله «در را باز نگذار» ازحالت مثبت«لطفا در را ببند» استفاده کنید.
11- به فرزندتان مسئولیت و فرصتتجربه دهید وقتی فرزندتان رو به رشد می‌رود، مسئولیت رفتارش را به خود او واگذارکنید و به او اجازه دهید تا مراحل طبیعی رشد رفتاری را خودش تجربه کند. لازم نیستکه همیشه شما مسئولیت‌هایش را به او گوشزد کنید. با توجه زیاد به فرزندتان حسمسئولیت‌پذیری را از او سلب می‌کنید. شما باید به فرزندتان فرصت دهید تا خودش بهنتایج منطقی برسد.
12- هر چیزی را یک بار به فرزندتان بگویید و به او فرصتحرکت دهید انتقاد دائم از فرزندتان نه تنها کاری از پیش نمی‌برد بلکه فقط باعثخستگی خود شما می‌شود. اگر می‌خواهید فرزندتان با شما همکاری کند، بهتر است با یکبازی ساده از او بخواهید کاری را که می‌خواهید، انجام دهد.
در این بازی شمااز فرزندتان در انجام کاری کمک می‌گیرید، از شماره یک تا شماره 3 بشمارید، با توجهبه کاری که به او سپرده‌اید زمان بین شماره یک تا3 را در نظر بگیرید. اهمیت بازی رابه او یادآوری کنید و شروع به شمارش کنید. در این فاصله او باید آن کا را انجامدهد.
13- به فرزندتان ارزش دهید و به او نشان دهید که فرد مهمی است فرزندشما دوست دارد که در امور خانواده سهیم باشد. شما می‌توانید با واگذار کردن کارهایخیلی ساده منزل یا کارهایی که فرزندتان می‌تواند به سادگی از پس آنها بر بیاید، بهاو فرصت دهید تا نقش خود را به‌عنوان یک فرد مهم در امور خانه بازی کند.
این باعث می‌شود که فرزندتان اهمیت نقش خود را در خانه احساس کند. هر چهکارهای بیشتری به او بسپارید، او بیشتر تلاش می‌کند. سپردن کارهای بی‌خطر منزل بهفرزندتان باعث می‌شود؛1 - او تبدیل به فردی مسئول شود2 - اعتماد به نفس در او بهوجود آید3 - به خود شما هم کمک کند.
14- به فرزندتان فرصت دهید خودش ازحقوقش دفاع کند در زندگی فرزند شما موقعیت‌هایی پیش می‌آید که او باید بتواند ازحقوق خود دفاع کند. شما باید این موقعیت‌ها را به صورت ساده برای او فراهم کنید تادرصورت لزوم خود او بتواند از حقوقش بدون کمک شما دفاع کند.
15- لبخند رابه چهره فرزندتان هدیه دهید یکی دیگر از راه‌های کاهش تنش روانی و کشمکش‌های درونیفرزندتان این است که با او شوخی کنید. می‌توانید وانمود کنید که یک هیولای ضعیفهستید که او می‌تواند شما را شکست دهد یا صدای حیوانات را تقلید کنید. یک شوخی سادهلبخند را برای شما و فرزندتان به ارمغان می‌آورد. (خبرنامهآفتاب (


    محل درج سئوال از مشاور -------(پاسخ سئوال پس از یک هفته روی سایت قرار می گیرد) ( )

  • لیست کل یادداشت های این سایت
  • سئوال 62 - ارتباط با مادر شوهر
    پرسشنامه ها
    رمز پیروزى مردان بزرگ
    تکنیک خاموشی
    مشاوره رهنما
    سئوال 61 : لجوج وخودرأی بودن همسر
    معرفی کتاب
    آموزش خانواده
    وقتی کسی را دوست دارید
    آیین همسرداری
    مشاوره اینترنتی
    مشاوره مجازی
    سخن روز
    [عناوین آرشیوشده]

  •  RSS 

  • خانه

  • ارتباط با من
  • درباره من

  • parsiblog
  • درباره من

  • لوگوی سایت

  • پیوندهای روزانه

  • مطالب بایگانی شده

  • لوگوی دوستان من

  • اوقات شرعی

  • اشتراک در سایت

  •  
    یاحق
    خدانگهدار